كند . بدين سبب دين آنها را دين فرج ( اسفل اعضاء زن ) مىنامند و معتقد هستند كه ارواح از يك حيوان ( ذى روح ) به حيوان ديگر منتقل مىشود ( در اينجا خلط و خبط شده كه عقايد و اديان مختلفه با هم آميخته و فرج‌پرستان باصطلاح عرب عباد الفرج كسانى ديگر بودند كه مىگويند : يا مسعود منك خلقنا و اليك نعود . مقصود از فرج بيرون آمده و بفرج كه گور باشد برمىگردند و اين اوهام محتاج يك بحث دقيق است كه خارج از وظيفه ماست ) . بيان ايالت و امارت زياده بن ابراهيم بن اغلب در آفريقا در آن سال در ششم ذى الحجه ابو العباس عبد اللّه بن ابراهيم بن اغلب امير آفريقا درگذشت . مدت امارت او پنج سال و قريب دو ماه بود . سبب مرگ او اين بود كه براى هر جريبى هيجده دينار ماليات وضع و تحميل كرده بود مردم بستوه آمدند و نزد يك ديگر از جور و ستم شكايت كردند . مردى از پرهيزگاران بنام حفص بن عمر جزرى با گروهى از نيكان نزد او ( امير ) رفتند و او را وعظ كردند و از رنج و عذاب آخرت و بد نامى دنيا و زوال نعمت و قدرت ترسانيدند و گفتند : خداوند تعالى هيچ وضعى را تغيير نمىدهد و نعمت هيچ قومى را زايل نمىكند مگر اينكه خود آن قوم وضع خود را تغيير دهند ( كه خوب را بد كنند ) و اگر خداوند بخواهد آن قوم را كيفر دهد هرگز عذاب از او دفع نخواهد شد و آن قوم حامى و نگهبان نخواهند داشت كه عذاب خداوند را دفع و رد كند ( آيات قرآن ) . ابو العباس عبد اللّه بن ابراهيم امير آفريقا به آنها پاسخ نداد و آنها از آنجا خارج شده راه قيروان را گرفتند حفص بگروه پرهيزگاران كه قصد مهاجرت داشتند گفت : بهتر اين است كه ما وضو گرفته نماز بخوانيم و دعا كنيم كه خداوند بار سنگين اين مردم را سبك كند و حاجت آنها را روا دارد آنها نماز خواندند و دعا كردند پنج روز نگذشت كه يك قرحه پشت گوش او بروز كرد و او را كشت . او زيباترين مردم روزگار خود بود . بعد از او زيادة اللّه بن ابراهيم برادرش